phone numbers

عیب‌یابی قطعات الکترونیکی می‌تواند با سه وسیله اساسی مولتی‌متر، اسیلوسکوپ و منابع سیگنال انجام می‌شود. به طور کلی برای عیب‌یابی وسایل ابتدا باید نشانه‌های عیب را یافت، در مرحله بعد عیب را می‌توان به واحد یا برد عملیاتی ارتباط داد و عیب خاص را پیدا کرد.

تعمیر الکترونیکی


برای یافتن نشانه‌های عیب باید ابتدا دانست که وسیله در شرایط عادی چه کاری انجام می‌داده است یعنی باید در هنگام عیب‌یابی نشانه‌های طبیعی و غیر طبیعی را بررسی کرد و در این مرحله با کار کردن توسط کنترل‌ها باید اطلاعات بیشتری را به دست آورد. در محله بعدی برای پیدا کردن عیب به طور سیستماتیک باید اطلاعاتی در مورد واحدهای عملیاتی دانست و اینکه باید متوجه شد که کدام بخش می‌تواند باعث عیب به وجود آمده شده باشد. به عنوان مثال در یک وسیله مانند تلویزیون اگر صدا و تصویر ضعیف باشد عیب  مربوط به بخش HF، IF ،یا در ریزپردازنده مرتبط با انتخاب باند و تنظیم RF  می‌تواند باشد؛ به این دلیل که این بخش‌ها در ایجاد صدا و تصویر دخیل هستند. پس از اینکه عیب مرتبط با یک محدوده پیدا شد، مرحله بعدی این است که عیب را در محدوده معیوب به مدار ربط دهیم. بنابراین باید از ابزارهای آزمایش برای دنبال کردن سیگنال استفاده کنیم و با پیدا شدن عیب آن را تعمیر کرد.
برای یافتن عیب خاص در دستگاه، یک تحلیل نهایی برای رفع عیب انجام می‌دهیم یعنی با این تحلیل باید بفهمیم که آیا درست کار نکردن قسمت‌های دیگر بخش معیوب را تحت تأثیر قرار داده یا خود همان قسمت علت واقعی عیب است. در عموم دستگاه‌های الکترونیکی برای یافتن عیب خاص، استفاده از اسکوپ برای اندازه‌گیری ولتاژ و بررسی شکل موج مورد استفاده قرار می‌گیرد. پس از یافتن مشکل و تعمیر دستگاه، گام نهایی این است که عملکرد صحیح دستگاه را بررسی کنیم. مطالبی که اشاره شد می‌تواند راهنمای خوبی در کمک به آموزش تعمیرات الکترونیک باشد